 |
|
 |
TAKTYKA BOX |
 |
|
POLECANE |
|
 |
Kamery cyfrowe
Internetowy e-sklep maximedia, w ofercie kamery cyfrowe dvd minidv oraz z twardym dyskiem.
Pralki
Pralki amica whirlpool bosch siemens candy promocje
Lodówki
Strefa niskich cen lodówki w e-sklepie.
Telewizory Lcd
E-sklep telewizory lcd sony panasonic lg samsung.
Zmywarki
Zmywarki w sklepie internetowym maximedia
Kuchnie
Promocje kuchnii do zabudowy. |
 |
|
|
|
|
|
|
Obrona konwojów przed atakami U-bootów |
 |
 |
TAKTYKA |
 |
| Zasadniczym przedsięwzięciem w angielskiej obronie przeciwpodwodnej było zorganizowanie systemu konwojowego,
stosowanego już w pierwszej wojnie światowej, a udoskonalonego w okresie międzywojennym. Konwoje formowane były w portach, a w skład ich wchodziły
statki o zbliżonej prędkości. Po sformowaniu konwoju dowódca jego otrzymywał dokumenty, w których admiralicja
określała trasę, prędkość konwoju, port przeznaczenia, odległości między statkami itp. Pierwszy taki konwój wyszedł z
Anglii do Kanady już 7 września, z Kanady zaś do portów brytyjskich 16 września 1939 r. Liczba statków w poszczególnych
konwojach była różna, lecz znacznie większa niż w pierwszej wojnie światowej. Średnio w konwoju atlantyckim szło około 40
statków, Miejsca formowania konwojów a duże konwoje liczyły nawet 60 jednostek. Statki szły w kilku kolumnach, w szykach
torowych, utrzymując między sobą określone instrukcją odległości. Liczba konwojów była duża, gdyż średnio na morzach
znajdowało się stale około 2000 statków angielskich. Główne szlaki konwojów biegły przez oceany Atlantycki i
Indyjski. System konwojowy mógł stać się skutecznym środkiem zmniejszenia strat w tonażu angielskim, jednak w momencie jego
wprowadzenia admiralicja nie dysponowała jeszcze dostatecznymi siłami obrony. Do eskortowania konwojów w
początkowym okresie wojny wyznaczano zaledwie 3-4 okręty. Liczba ta była zbyt mała, aby przeszkodzić okrętom podwodnym w wykonywaniu
uderzeń. Admiralicja brytyjska zdawała sobie z tego sprawę, ponieważ już w pierwszej wojnie światowej do ochrony konwojów
wykorzystywano przeciętnie 5-6 okrętów niewiele jednak mogła zrobić, gdyż dysponowała zaledwie 200 okrętami oraz 86
jednostkami rybackimi wyposażonymi w aparaty hydroakustyczne do wykrywania podwodnego przeciwnika. Dlatego też w okresie tym
konwoje chronione były silnie jedynie w strefach przybrzeżnych. Okręty eskorty wychodziły z konwojem na odległość około 200
mil, tam go zostawiały, same zaś wracały do Anglii z konwojem idącym z Ameryki. Wskutek intensywnej działalności
patrolowej sił angielskich w rejonach przybrzeżnych dowództwo niemieckie w końcu października 1939 r. zmuszone zostało do
częściowej zmiany metod wykorzystania okrętów podwodnych. Mianowicie, działalność ich została przesunięta od wybrzeży
brytyjskich dalej na zachód, do walki zaś na podejściach do baz i na przybrzeżnych liniach komunikacyjnych zaczęto
wykorzystywać okręty podwodne stawiające miny. W listopadzie i grudniu postawiono około 20 zagród minowych, ogółem 200 min. Akcja
stawiania min u brzegów angielskich trwała do maja 1940 r. |
|
|
|
|
|
 |
