Kierując się potrzebami dowódców, dowództwo Kriegsmarine poleciło przebudować cztery okręty typu VIIC (U-1059 do U-1062) na torpedowe okręty zaopatrzeniowe. Otrzymały one desygnat VIIF. Miały taką samą długość kadłuba (77,2 metra) i sylwetkę co podwodne stawiacze min typu VIID. Na okrętkach typu VIIF magazyn torped umieszczono między centralą a przedziałem maszynowym. Mieściły się w nim dwadzieścia cztery torpedy, nie licząc własnego zapasu.
