Typ XXI okazał się tak doskonały technicznie, iż jeszcze w dziesięć lat później wzorowano się na nim przy konstrukcji nowych modeli okrętów, aż do pojawienia się łodzi podwodnych o napędzie atomowym. Typ XXI posiadał najnowsze silniki spalinowe i elektryczne. Prędkość podwodna wynosiła 17 węzłów. Skuteczność sonarów alianckich była do 12 węzłów, chrapy były pokryte "Buną" substancją która pochłania wiązkę radaru, przez co okręt był niewykrywalny dla przeciwnika. Łódź posiadała wysuwany radiolokator z którego mogła w zanurzeniu wykryć nieprzyjacielski samolot lub okręt. Ponadto typ ten posiadał bardzo precyzyjne szumonamierniki dzięki czemu mógł prowadzić atak bez wysuwania peryskopu. Posiadał również cztery 20 milimetrowe działka p.lot. których ogień mógł być kierowany radiolokatorem. Całkowicie zanurzał się pod wodę w ciągu 18 sekund. Natomiast głębokość zanurzenia mogła wynieść 250-300 m. Szybkość zanurzenia awaryjnego wynosiła 9 sekund.
